بخش سوم: اعجاز قرآن
فصل یک: تعریف مفاهیم
منظور از اعجاز قرآن، ناتوانی همگان از آوردن و آفریدن مثل قرآن است و در حقیقت، بیان دیگری از الهی بودن آن. در الهی بودن، ارتباط و تکیه قرآن به خداوند مورد تأکید است و در ویژگی اعجاز، ناتوانی بشر از خلق کتابی مثل قرآن. اعجاز در لغت، عاجز کردن و ناتوان ساختن کسی است و در اصطلاح، امر خارق العاده ای است که از پیامبر همراه با ادعای نبوّت ظاهر می شود. اما امر غیر متعارف و خارق عادتی که از سوی اوصیا، اولیا و ائمه صادر شود کرامت نام دارد.
به عبارت دیگر، اعجاز، آوردن و تحقق بخشیدن موضوع یا قضیه ای است غیر متعارف و غیر معمول که مردم بدان عادت و آشنایی ندارند و همراه با تحّدی و همارود طلبی می آید و هماوردی برای آن پیدا نشده است. به عقیده مسلمانان، قرآن معجزه پیامبر اکرم و دلیل صدق نبوت اوست. زیرا کسی که مدعی پیامبری باشد، باید برای اثبات ادعای خود معجزه ای بیاورد که دیگران از آوردن مانند آن ناتوان باشند و نیز باید تحدّی کند؛ یعنی این نکته را که دیگران از آوردن مثل آَن ناتوانند به صراحت،گوشزد کند و مردم را به معارضه و مقابله دعوت کند و چون مردم با وجود انگیزه های مخالفت، از معارضه و آوردن مثل آن درماندند، معجزه بودن آن ادعا و الهی بودن نبّوت پیامبر ثابت می شود. دانشمندان اسلامی همگی بر این نکته که همه این مراحل برای قرآن و پیامبر صورت گرفته اتفاق نظر دارند.
ادامه مطلب
